ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΠΑΓΩΤΑ!!!

Αυτό το καλοκαίρι, όλες σχεδόν οι εταιρείες παγωτών αποφάσισαν να "πιάσουν στον ύπνο" τους καταναλωτές.

Οι ανυποψίαστοι καταναλωτές λοιπόν (και φέτος) προτιμούν τα δροσιστικά παγωτά των διαφόρων εταιρειών στην αντιμετώπιση της ζέστης.
Η απάτη όμως κρύβεται καλά, έντεχνα και....
αποτελεσματικά. Αν κοιτάξουμε στη σύσταση (στο σημείο που αναφέρονται τα συστατικά) θα δούμε πως τιτλοφορείται -το παγωμένο προϊόν που κρατάμε στα χέρια μας- "παγωμένο γλύκισμα". Οι καταναλωτές δεν δίνουν προσοχή διότι πολύ απλά δεν ξέρουν τη διαφορά που αξίζει να τη δούμε αναλυτικότερα:
Η διαφορά είναι τεράστια... Το παγωτό υποχρεούται να γίνεται από γάλα φρέσκο ή σκόνη και όλα τα λιπαρά που εμπεριέχονται σε αυτό να προέρχονται από το γάλα. Απαγορεύεται λοιπόν από τον Κώδικα Τροφίμων και Ποτών (ο ΚΤΠ συνοψίζει τις νομικές προδιαγραφές όλων των κυκλοφορούντων τροφίμων) η οποιαδήποτε προσθήκη λιπαρών που δεν έχουν σχέση με το γάλα.

Στα παγωμένα γλυκίσματα τώρα, υπάρχει ελευθερία προσθήκης φυτικών λιπαρών όπως ηλιέλαιο, καρυδέλαιο, φοινικέλαιο, αραπέλαιο και όποια άλλη μαργαρίνη φαντάζεστε (και τους συμφέρει). Το ηλιέλαιο αποφεύγεται γιατί δημιουργεί πρόβλημα στην ομοιογένεια του τελικού προϊόντος, άρα μην ανησυχείτε για μολυσμένο με ορυκτέλαια ηλιέλαιο. Ωστόσο, ως επί το πλείστον χρησιμοποιείται το καρυδέλαιο το οποίο είναι έλαιο "παχύ" και ταιριάζει στην υφή του τελικού προϊόντος (παγωμένου γλυκίσματος για να μην ξεχνάμε γρήγορα). Το καρυδέλαιο, το ξέρετε πιστεύω πολλά χρόνια από τα αντηλιακά. Έδινε το χρώμα, ως φυσική χρωστική, και την υφή σε όλα τα αντηλιακά τύπου Coppertone (ο τόνος του χαλκού). Πιστεύω να μη σας πειράζει αν ο εντερικός σας σωλήνας λαμβάνει το "επιθυμητό μαύρισμα" εσωτερικά χωρίς κόπο...
Σε κάθε περίπτωση το ζήτημα είναι διπλό:
Αφενός παραπλανάται ο καταναλωτής διότι οι εταιρείες που παράγουν παγωμένα γλυκίσματα στις ιστοσελίδες τους τα αναφέρουν ως κατηγορία παγωτών για λόγους μάρκετινγκ κι όχι ως παγωμένα γλυκίσματα.
Αφετέρου το παγωμένο γλύκισμα είναι ποιοτικά υποδεέστερο προϊόν κατά κοινή επιστημονική ομολογία σε σχέση με το παγωτό, λόγω της αφαίρεσης ζωικού λίπους (αποβουτυρωμένο γάλα σκόνη) και της προσθήκης φυτικών λιπαρών.

Λόγος για όλα τα παραπάνω; Μαντέψτε... Σας λέει κάτι η λέξη κέρδος;
Αξίζει να σημειωθεί ότι σε καμιά διαφήμιση της τηλεόρασης δεν αναφέρεται προφορικά ή γραπτά η λέξη παγωτό. Έχει αντικατασταθεί με ατάκες "Απόλαυση", "Δροσιά", "Παγωμένη Δροσιά" και άλλα κωμικά.
Ψάξτε στο παγωτό (που νομίσατε ότι πήρατε) τη σύσταση και θα διαπιστώσετε ότι δώσατε τα ωραία ευρώ σας για ένα "παγωμένο γλύκισμα".
Ήδη επικοινώνησα με την ΕΒΓΑ για να αλλάξει αμέσως την ιστοσελίδα της www.evga.net και από παγωτά να τα ονομάσει "παγωμένα γλυκίσματα". Το αυτόν έπραξα και με την ALGIDA. Η ίδια δικαιολογία καρμπόν: "μα στη σύνθεση δεν τα ονομάζουμε παγωτά", "μα η κατηγορία τιτλοφορείται στο ιντερνέτ ΠΑΓΩΤΑ", "μα η ΧΧΧΧ εταιρεία μας είναι γνωστή ότι κάνει παγωτά"...
Ήμαρτον...
Έκανα και κάτι μάταιες ενέργειες δημοσιοποίησης σε κανάλια... "Δύσκολες εποχές βρήκες Πάνο. Την ώρα που παίζουμε επαναλήψεις παλιών σήριαλ, τα παγωτά δίνουν φράγκα σε διαφημίσεις"
Εγώ πάλι απαντώ χρησιμοποιώντας την παλιά καλή ατάκα του μεσιέ "Μαύρου" Καλογήρου (Λόλα): "ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΑΡΗ!!!" Και για τις εταιρείες και για τα κανάλια...

ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΠΑΓΩΤΑ... ΑΛΛΙΩΣ ΤΑ ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ!!!!!!!

Υ.Γ.1: Επεκτείνοντας τα παραπάνω, παγωτά κι όχι παγωμένα γλυκίσματα πουλάνε και τα ζαχαροπλαστεία...
Θα πρέπει δηλαδή να φτιάχνονται από φρέσκο γάλα (για αυτό και η διαφορά γεύσης με το ιταλικό Gelato) και όχι με σκόνη αποβουτυρωμένου και μαργαρίνες...

Για τσεκάρετε τα στέκια σας...

ksipnistere.blogspot.com

http://www.schizas.com/

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΑΘΛΗΤΩΝ

Οι αθλητές πρέπει να δίνουν μεγάλη προσοχή στα παρακάτω σημεία:
1. Στην απότομη αυξομείωση του σωματικού τους βάρους. Η αυξομείωση του βάρους μπορεί να τους δημιουργήσει αρνητικά αποτελέσματα στις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις. Απότομη μείωση βάρους σημαίνει μεγάλη απώλεια μυϊκού ιστού. Απότομη αύξηση βάρους σημαίνει αύξηση του λιπώδους ιστού.
Ένας αθλητής δεν πρέπει να χάνει περισσότερο από 1 με 2 κιλά τον μήνα. Ιδίως όταν πρόκειται για αγωνιστική περίοδο.
2. Στην κατανάλωση καφέ. Η καφεΐνη μέχρι πρότινος ήταν στην λίστα απαγορευμένων ουσιών στον έλεγχο ντόπινγκ. Αυτό όμως δεν ισχύει πλέον. Έχει παρατηρηθεί ότι 8 στους 10 αθλητές έχουν αύξηση της απόδοσης με την πρόσληψη καφεΐνης (μέσω της κατανάλωσης καφέ) 1 ώρα πριν τον αγώνα, ενώ 2 στους 10 δεν επηρεάζονται καθόλου ή έχουν μείωση της απόδοσής τους λόγω εκνευρισμού.
3. Στην κατανάλωση αλκοόλ. Αυξημένη πρόσληψη αλκοόλ μέχρι και ένα 24ωρο πριν τον αγώνα έχει σαν αποτέλεσμα την έντονη αφυδάτωση του οργανισμού. Ένας αφυδατωμένος οργανισμός δεν μπορεί να αποδώσει το μέγιστο των δυνατοτήτων του. Ένας αφυδατωμένος οργανισμός μειώνει την απόδοση του αθλητή.
Στην διατροφή των αθλητών πολύ μεγάλη σημασία έχει επίσης ποια περίοδο διανύουν. Συγκεκριμένα,
α. Προ αγωνιστική περίοδο:
Οι αυξημένες προπονήσεις που έχουν οι αθλητές στην προαγωνιστική περίοδο δημιουργούν την ανάγκη αύξησης όλων των θρεπτικών ουσιών. Τα ποσοστά των θρεπτικών συστατικών που θα πρέπει να λαμβάνουν οι αθλητές σε αυτή την περίοδο έχουν ως εξής:
- Υδατάνθρακες 55% (Επιπλέον ενέργεια )
- Πρωτεΐνες 15-20%
- Λίπη 25-30%
- Βιταμίνες (Ανεπάρκεια βιταμινών εκδηλώνεται με αδυναμία μυών και μείωση ταχύτητας)
- Μέταλλα (Αυξημένες ανάγκες σε ασβέστιο φώσφορο, μαγνήσιο, σίδηρο λόγω έντονης εφίδρωσης )
- Επιβάλλεται άφθονο νερό.
β. Αγωνιστική περίοδο:
Η επιπλέον λήψη υδατανθράκων είναι αναγκαία γιατί είναι απαραίτητη η πλήρωση των αποθεμάτων γλυκογόνου.
Σε αυτή την φάση διαπιστώνεται σχεδόν στην πλειοψηφία των αθλητών στρες με αποτέλεσμα να έχουμε μείωση την ροής του αίματος προς το στομάχι και διαταραχή της όρεξης.
Πρέπει να αποφεύγονται τα τρόφιμα που προκαλούν διόγκωση του εντέρου, όπως τα όσπρια. 

Αναδημοσίευση από diatrofivolleyball.blogspot.com

ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Υπάρχουν δύο κύριοι διατροφικοί στόχοι στη διάρκεια του παιχνιδιού:
1) η διατήρηση της ενυδάτωσης και 2) η αποκατάσταση της ενέργειας που χρησιμοποιείται, έτσι ώστε να μην «μείνουμε» από δυνάμεις πριν νικήσουμε!
Και οι δύο στόχοι μπορούν συνήθως να επιτευχθούν με την κατανάλωση ενός αθλητικού ποτού περιοδικά ή και σε όποια διαθέσιμη διακοπή στη διάρκεια του αγώνα.

Μια πρακτική δοσολογία που συστήνουν οι Αμερικάνοι (American Dietetic Association and the American College of Sports Medicine) είναι η πόση 4-8 γουλιών υγρού κάθε 15 λεπτά στη διάρκεια του αγώνα. Θέτοντας σαν στόχο την πόση 200-300 ml υγρών στη διάρκεια κάθε time out ή σε κάθε διακοπή ή αντικατάσταση παίκτη, μπορούμε να καλύψουμε τους δυο παραπάνω στόχους.

Το νερό είναι επίσης μια πολύ καλή λύση ενυδάτωσης, αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ενέργεια που χάνεται από το ξεκίνημα του ζεστάματος και στη διάρκεια του αγώνα. Αν όμως σκεφτούμε ότι το βόλεϊ απαιτεί επιδεξιότητα, αυτοσυγκέντρωση και άμεσες αποφάσεις και ότι αυτές οι ικανότητες μειώνονται ταυτόχρονα με τη μείωση των αποθηκών υδατανθράκων, τότε σε υψηλού επιπέδου επιβαρύνσεις η κατανάλωση αθλητικών ενεργειακών ποτών αποτελεί μια αναγκαστική συνθήκη.

Η τακτική αποκατάστασης

Η έρευνα έχει δείξει ότι οι παίκτες υψηλού επιπέδου θα πρέπει να θέτουν ως στόχο την πρόσληψη 1 γρ. υδατάνθρακα ανά κιλό σωματικού βάρους μέσα σε 15-30 λεπτά από τη λήξη του αγώνα ή της προπόνησης, για τη διευκόλυνση της γρήγορης αποκατάστασης των μυϊκών αποθηκών γλυκογόνου. Για τους περισσότερους αθλητές αυτό ισοδυναμεί με 60-100 γρ. υδατανθράκων.

Αυτή η αποτελεσματική διαδικασία ξεκινά ακριβώς με τη λήξη του παιχνιδιού, την ώρα που κάνουν διατάσεις, τη μετάβαση στα αποδυτήρια, στη διάρκεια των συνεντεύξεων, ακόμη και στο δρόμο για το ξενοδοχείο ή το σπίτι. Αθλητικά υγρά, φρούτα, μπάρες δημητριακών (sport bars), σάντουιτς, είναι κάποιες από τις επιλογές που έχουμε. 

Αναδημοσίευση από diatrofivolleyball.blogspot.com

ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΤΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

Το άθλημα της Πετοσφαίρισης είναι μια δραστηριότητα με άκυκλη μορφή. Η ένταση κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού αλλάζει συνεχώς. Η προσπάθεια έχει χαρακτήρα διαλειμματικό με μικρές ανάπαυλες και πολύ υψηλή ένταση. Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα τα ενεργειακά συστήματα που κατά κύριο λόγο μετέχουν είναι της αναερόβιας γλυκόλυσης και του ΑΤΡ (adenosine triphosphate).Είναι μια αρκετά ιδιαίτερη δραστηριότητα και με πολλές απαιτήσεις για τα σώματα των αθλητών. Η διάρκεια των ασκήσεων κατά την φάση της προπόνησης αναπτύσσει την αντοχή , καθώς επίσης τη δύναμη και την ευκινησία, δεδομένου ότι οι αθλητές καλύπτουν τις μικρές αποστάσεις του γηπεδικού χώρου με μεγάλη ορμή και υψηλή ταχύτητα. Έτσι λοιπόν κατά την διάρκεια της εκτέλεσης αυτών των μέγιστων ή υπό-μέγιστων προσπαθειών, το γαλακτικό σύστημα ενισχύεται και επιταχύνεται ο ρυθμός μεταβολισμού. Η αποβολή των άχρηστών προϊόντων του μεταβολισμού γίνεται ως ένα βαθμό στη ανάπαυλα του παιχνιδιού μεταξύ των σετ αλλά και κατά την διάρκεια των μικρών διαλειμμάτων μέσα στο σετ.

Ο χαρακτήρας και η ποιότητα της διατροφής των παικτών, καθορίζει τις βιοχημικές αλλαγές στον οργανισμό τους. Ο πρωταρχικός ρόλος της τροφής που λαμβάνουμε είναι να μας εξασφαλίσει συγκεκριμένες ουσίες (θρεπτικά συστατικά) οι οποίες να εκπληρώνουν τουλάχιστον μια από τις βιοχημικές λειτουργίες του σώματος. Υπάρχουν έξι βασικές κατηγορίες θρεπτικών συστατικών στην τροφή: υδατάνθρακες, λίπη, πρωτεΐνες, βιταμίνες, ανόργανα συστατικά και νερό, οι οποίες και επιτελούν τις παρακάτω τρεις βασικές λειτουργίες:

1. Συμμετέχουν στην ρύθμιση του μεταβολισμού

2. Προμηθεύουν το οργανισμό με ενέργεια για τις ανάγκες του μεταβολισμού

3. Προάγουν την ανάπτυξη (αναβολισμός) των ιστών του σώματος.

Οι τροφές που καταναλώνουν οι αθλητές στην Πετοσφαίριση πρέπει να καλύψουν ένα ενεργητικό έλλειμμα της τάξεως των 36-41 θερμίδων ανά κιλού σωματικού βάρους , προκειμένου να ληφθούν οι απαραίτητες ουσίες οι οποίες θα βοηθήσουν στο να πραγματοποιηθούν δεξιότητες και ενέργειες με συγκεκριμένο χαρακτήρα-Φάση προετοιμασίας ή μεταβατική περίοδος. Είναι επιτακτικό να ακολουθηθεί μια κατάλληλη διατροφή καθώς επίσης και να διατηρηθεί μια επαρκής ενυδάτωση. Η διατροφή των αθλητών πρέπει να είναι ισορροπημένη και να περιλαμβάνει μεγάλη ποικιλία τροφών και ειδικά κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου. Στη διατροφή αυτή πρέπει να περιέχονται:

¨ Αρκετές ποσότητες πλήρους πρωτεΐνης , απαραίτητη για την ανάπτυξη της δύναμης και της ταχύτητας

¨ Υδατάνθρακες καλής ποιότητας και ποσότητας , ουσιαστικοί για την άμεση ενέργεια που χρειάζονται οι αθλητές.

¨ Τροφές με λίγα λιπαρά.

¨ Επαρκείς ποσότητες βιταμινών, ανόργανων αλάτων και ιχνοστοιχείων

Τα συστατικά των τροφίμων πρέπει να ποικίλουν, εξετάζοντας το χαρακτήρα της προπόνησης και των δραστηριοτήτων για την κάθε περίοδο για την οποία καλείται ο αθλητής να αγωνισθεί. Σαν αποτέλεσμα μιας έντονης εφίδρωσης κατά τη διάρκεια ενός αγώνα , οι αθλητές μπορεί να χάσουν περίπου από 250 γρ. μέχρι 1.300 γρ. από το σωματικό τους βάρος. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι οι αγώνες που πιθανόν να πραγματοποιήσει ένας αθλητής της Πετοσφαίρισης κατά την διάρκεια ενός τουρνουά, μπορεί να ξεπεράσουν τους 3-4 ανά εβδομάδα. Η αφυδάτωση μπορεί να οδηγήσει σε κακή θερμορύθμιση και να αποτρέψει τον επαρκή ανεφοδιασμό των ιστών με οξυγόνο. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που κατά την διάρκεια των θερινών μηνών συστήνεται η λήψη μεγαλύτερων ποσοτήτων υγρών. Δεν πρέπει βέβαια να οδηγηθούμε στην σκέψη, ότι μεγαλύτερες ποσότητες υγρών από τις προβλεπόμενες, θα οδηγήσουν στην αύξησης της απόδοσης.

Η κατανομή των τροφών κατά τη διάρκεια της ημέρας επηρεάζεται χρονικά, και πιο συγκεκριμένα, όταν έρχεται η στιγμή για την σημαντικότερη προσπάθεια, την ώρα του αγώνα. Εάν η κύρια προπόνηση είναι το απόγευμα, το πρόγευμα πρέπει να είναι το ουσιαστικότερο και υψηλό σε θερμίδες ενώ το μεσημεριανό γεύμα πρέπει να είναι ελαφρύτερο. Εάν η προπόνηση είναι το πρωί, το πρόγευμα πρέπει να είναι ελαφρύτερο, και το μεσημεριανό γεύμα πλουσιότερο σε υδατάνθρακες. Εάν υπάρχουν δύο προπονήσεις ανά ημέρα, τότε συστήνεται να καταναλώνουν οι αθλητές 4-5 γεύματα τα οποία και να διανέμονται ομοιόμορφα χρονικά. Είναι επιθυμητό να αυξηθούν οι ποσότητες των υδατανθράκων προκειμένου να ξαναγεμίσουν οι αποθήκες του γλυκογόνου κατά τη διάρκεια των τελευταίων 2-3 ημερών πριν από τον αγώνα. Το γεύμα την ημέρα πριν τον αγώνα πρέπει να είναι ελαφρύ. Κατά την διάρκεια της προηγούμενης νύκτας, ο αθλητής, θα πρέπει να αποφύγει τροφές όπως: αλκοολούχα ποτά, σοκολάτες, καφέ , τσάι, ανθρακούχα ποτά, τα οποία περιέχουν καφεΐνη και ίσως κάνουν τον ύπνο του πιο ανήσυχο. Το γεύμα πρέπει να περιλαμβάνει άπαχο κρέας ή ψάρια, πατάτες, σαλάτα, γιαούρτι και φρέσκα φρούτα. Την ημέρα του παιχνιδιού οι τροφές πρέπει να είναι εύκολες στην πέψη με μειωμένες φυτικές ίνες σε ποσότητα, αλλά υψηλές σε θερμίδες ενώ θα πρέπει επίσης να αποκλειστούν από το ημερήσιο πρόγραμμα διατροφής τα παρακάτω:

¨ Οποιοδήποτε είδος παχυντικών φαγητών

¨ Τηγανιτά φαγητά

¨ Σαλάμι και παράγωγα κρέατος

¨ Ψάρια και κρέατα κονσερβοποιημένα

¨ Σκληρά-βρασμένα αυγά

¨ Παστωμένα αγγούρια και λαχανικά (τουρσί)

¨ Φασόλια

¨ Καρυκεύματα-καυτερά

¨ Πλούσια επιδόρπια

Το τελευταίο γεύμα πρέπει να καταναλώνεται 3 - 3,5 ώρες πριν την έναρξη του παιχνιδιού. Καλό θα ήταν λίγο πριν το παιχνίδι οι παίκτες να μπορούσαν να πιουν ένα φλιτζάνι καφέ ή τσαγιού με 20-30 γρ. μέλι, ενώ κατά την διάρκεια του αγώνα θα πρέπει να αναπληρώνουν τα χαμένα υγρά του οργανισμού προσθέτοντας γλυκόζη και ηλεκτρολύτες στο διάλυμα. Τα υγρά σκευάσματα είναι προτιμότερα από τα στερεά, λόγω της άμεσης απορρόφησης και αφομοίωσης από τον οργανισμό. Τα υγρά ροφήματα δεν θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα κρύα, διότι ο οργανισμός θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο να τα αφομοιώσει. Ο τρόπος χορήγησης των υγρών θα πρέπει να είναι αργός και σε μικρές ποσότητες. Η ποσότητα της γλυκόζης ή των σακχάρων δεν πρέπει να είναι πάνω από 20 γ, (συγκέντρωση 5-7%) επειδή όταν συγκεντρώνεται στο στομάχι, ο ρυθμός εκκένωσής του γίνεται πολύ αργός. Η κατανάλωση γάλακτος κατά την διάρκεια του παιχνιδιού ή και λίγο πρίν από αυτό, φέρνει σε δυσμενή θέση τον οργανισμό, επειδή η καζεΐνη πήζει στο στομάχι με αποτέλεσμα να υπάρχει υπερέκκριση βλέννας και να επιβραδύνεται η απορρόφηση. Το γεύμα μετά το παιχνίδι πρέπει επίσης να απέχει τουλάχιστον 1-1,5 ώρες, είναι αρκετός χρόνος για την αποκατάσταση της κυκλοφορίας του αίματος, η οποία θα βοηθήσει στην ιδανικότερη πέψη των τροφών και η ποιότητα των θερμίδων πρέπει να προέρχεται αποκλειστικά από υδατάνθρακες.

Αναδημοσίευση από diatrofivolleyball.blogspot.com

Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΒΟΛΕΙ ΚΑΙ ΜΠΙΤΣ ΒΟΛΕΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΛΑΠΑΡΙΔΗ

Αναπληρωτή Καθηγητή ΤΕΦΑΑ Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης

Ως γνωστό ο νικητής σε έναν αγώνα βόλεϊ είναι η ομάδα που θα κερδίσει 3 σετ από τα 5 που πιθανά να παιχτούν. Παιχνίδια που λήγουν στα 5 σετ μπορεί μαζί με την προθέρμανση να διαρκέσουν μέχρι και δυόμισι ώρες όταν οι ομάδες βρίσκονται στο ίδιο αγωνιστικό επίπεδο. Έχοντας υπ’ όψιν αυτό, οι αθλητές πρέπει να εξασφαλίσουν ότι θα έχουν αρκετή ενέργεια για να αντέξουν σε ένα τέτοιο παιχνίδι διάρκειας και έντασης. Έτσι το προαγωνιστικό γεύμα πρέπει να εξασφαλίζει ενέργεια και να ενυδατώνει τους παίκτες, αλλά ταυτόχρονα να τους δίνει αίσθημα άνεσης για το παιχνίδι.

Κανείς δεν θέλει, ειδικά στο βόλεϊ, παίκτες με γεμάτο και «βαρύ» στομάχι γιατί η απόδοση εξαρτάται κατά πολύ από την αλτική τους ικανότητα και μια κακή διαιτητική πρακτική θα μπορούσε να τη μειώσει. Ένα ιδανικό γεύμα θα πρέπει να είναι πλούσιο σε υδατάνθρακες, με λίγη ποσότητα πρωτεΐνης, που σαν στόχο έχει την καθυστέρηση της απορρόφησης των υδατανθράκων από το πεπτικό μας σύστημα και να καταναλωθεί 2-3 ώρες πριν από το ζέσταμα του αγώνα. Ανάλογα με την ποιότητα και την ποσότητα του φαγητού ο χρόνος κατανάλωσης μπορεί να αυξηθεί στις 4 ώρες.

Ως κρίσιμη κρίνεται η ποσότητα εκείνη του φαγητού που μπορεί να δώσει περίπου 600-800 θερμίδες, εφ’ όσον έχει προηγηθεί και ένα σωστό πρόγευμα (πρωινό). Σημαντικό είναι να κατανοήσουν οι παίκτες ότι η σωστή επιλογή τροφής μπορεί να μειώσει τον όγκο της, αλλά και να περιέχει κατά πλείστον υδατάνθρακες που είναι το ζητούμενο. Ζυμαρικά με λίγη σάλτσα, πατάτες φούρνου με λίγα λιπαρά, ρύζι με λίγη σάλτσα, μισή μερίδα κοτόπουλο στη σχάρα, ένα φρούτο ή ένα μικρό μπολ φρουτοσαλάτας και λίγο γιαούρτι, θα μπορούσαν να είναι κάποιες από τις επιλογές μας.

Αντίθετα, αποφεύγουμε τρόφιμα που δίνουν όγκο και παράγουν αέρια στο πεπτικό σύστημα, όπως πολλές σαλάτες, όσπρια ή φρούτα. Κάθε παίκτης και ομάδα θα πρέπει να πειραματιστούν για να βρουν ποια είναι τα τρόφιμα που έχουν τα καλύτερα αποτελέσματα για αυτούς.

Δεν είναι απαραίτητο τα ίδια τρόφιμα να έχουν πάντα τα ίδια αποτελέσματα για όλους τους παίκτες. Αν κάποιος αθλητής δεν επιθυμεί να τρώει ορισμένες τροφές, είτε εξ αιτίας των διαφορετικών γευστικών προτιμήσεών του, είτε εξ αιτίας της πραγματικής επίδρασης που έχουν στη λειτουργία του πεπτικού του συστήματος, θα πρέπει να φροντίζουμε για τη διαφοροποίηση του μενού του.

Υπάρχουν πολλές και εύκολες επιλογές παρόμοιων τροφών, αν π.χ. δεν αρέσουν σε κάποιον οι πατάτες μπορεί να φάει μακαρόνια ή ρύζι, μιας και τα τρία αυτά τρόφιμα έχουν παραπλήσιες συμπεριφορές στην πέψη και τον μεταβολισμό τους. Επίσης, η αποστροφή για το κρέας δεν αποτελεί πρόβλημα. Υπάρχουν πολλοί αθλητές που πριν τον αγώνα δεν τρώνε κρέας. Το πρόβλημα είναι με αυτούς τους αθλητές που πιστεύουν ότι το κρέας τους κάνει καλό και πριν από το παιχνίδι τρώνε πολύ.

Οι μεγάλες ποσότητες πρωτεΐνης, εκτός του ότι συνήθως περιέχουν και λιπαρά, προκαλούν αύξηση της διούρησης με έμμεσο αποτέλεσμα την επιτάχυνση της αφυδάτωσης. Την ίδια επίδραση στην επιτάχυνση της διούρησης έχει και η καφεΐνη και γι’ αυτό το λόγο καλό είναι να αποφεύγονται οι πολλοί καφέδες τις ώρες πριν από τον αγώνα.

Η αντίληψη για κοινά τρόφιμα στο γεύμα της ομάδας είναι στείρα και μόνο αρνητικές επιδράσεις μπορεί να έχει. Ακόμη και μικρές ομάδες, που τρώνε μαζί πριν από το ματς, μπορούν να φροντίσουν για έγκαιρη ειδοποίηση της κουζίνας του εστιατορίου ή του ξενοδοχείου για τυχόν ιδιαιτερότητες κάποιων παικτών. Οι έμπειροι παίκτες, κατά πλειοψηφία, γνωρίζουν τι πρέπει να τρώνε και επιμένουν σε αυτό.

Το σημαντικό είναι να τονιστεί σε όλους τους εμπλεκόμενους ότι απαράβατη αρχή είναι να μην δοκιμάζουμε ποτέ νέα τρόφιμα όταν βρισκόμαστε μακριά από την πόλη μας και κάποιος να φροντίζει να ελέγχει την κουζίνα και να συνεννοείται με τον υπεύθυνό της για το τι θέλει η ομάδα. Όσο δελεαστικά και αν φαίνονται τα μενού κάποιων ξενοδοχείων είναι σφάλμα να αφήνουμε την τύχη μας στις καλές τους προθέσεις.

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα, ακόμη και από επαγγελματικές ομάδες, που υπέστησαν τις αρνητικές συνέπειες μιας έλλειψης σωστού προγραμματισμού διατροφής σε κάποιον αγώνα. Όσον αφορά την ποσότητα των υγρών η κύρια οδηγία είναι η κατανάλωση 500-800 ml 2-3 ώρες πριν τον αγώνα και η κατά διαστήματα (20-30 λεπτά) επιπλέον κατανάλωση 200-300 ml (ένα ποτήρι).

Στη διάρκεια του αγώνα

Υπάρχουν δύο κύριοι διατροφικοί στόχοι στη διάρκεια του παιχνιδιού:

1) η διατήρηση της ενυδάτωσης και 2) η αποκατάσταση της ενέργειας που χρησιμοποιείται, έτσι ώστε να μην «μείνουμε» από δυνάμεις πριν νικήσουμε!

Και οι δύο στόχοι μπορούν συνήθως να επιτευχθούν με την κατανάλωση ενός αθλητικού ποτού περιοδικά ή και σε όποια διαθέσιμη διακοπή στη διάρκεια του αγώνα.

Μια πρακτική δοσολογία που συστήνουν οι Αμερικάνοι (American Dietetic Association and the American College of Sports Medicine) είναι η πόση 4-8 γουλιών υγρού κάθε 15 λεπτά στη διάρκεια του αγώνα. Θέτοντας σαν στόχο την πόση 200-300 ml υγρών στη διάρκεια κάθε time out ή σε κάθε διακοπή ή αντικατάσταση παίκτη, μπορούμε να καλύψουμε τους δυο παραπάνω στόχους.

Το νερό είναι επίσης μια πολύ καλή λύση ενυδάτωσης, αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ενέργεια που χάνεται από το ξεκίνημα του ζεστάματος και στη διάρκεια του αγώνα. Αν όμως σκεφτούμε ότι το βόλεϊ απαιτεί επιδεξιότητα, αυτοσυγκέντρωση και άμεσες αποφάσεις και ότι αυτές οι ικανότητες μειώνονται ταυτόχρονα με τη μείωση των αποθηκών υδατανθράκων, τότε σε υψηλού επιπέδου επιβαρύνσεις η κατανάλωση αθλητικών ενεργειακών ποτών αποτελεί μια αναγκαστική συνθήκη.

Η τακτική αποκατάστασης

Η έρευνα έχει δείξει ότι οι παίκτες υψηλού επιπέδου θα πρέπει να θέτουν ως στόχο την πρόσληψη 1 γρ. υδατάνθρακα ανά κιλό σωματικού βάρους μέσα σε 15-30 λεπτά από τη λήξη του αγώνα ή της προπόνησης, για τη διευκόλυνση της γρήγορης αποκατάστασης των μυϊκών αποθηκών γλυκογόνου. Για τους περισσότερους αθλητές αυτό ισοδυναμεί με 60-100 γρ. υδατανθράκων.

Αυτή η αποτελεσματική διαδικασία ξεκινά ακριβώς με τη λήξη του παιχνιδιού, την ώρα που κάνουν διατάσεις, τη μετάβαση στα αποδυτήρια, στη διάρκεια των συνεντεύξεων, ακόμη και στο δρόμο για το ξενοδοχείο ή το σπίτι. Αθλητικά υγρά, φρούτα, μπάρες δημητριακών (sport bars), σάντουιτς, είναι κάποιες από τις επιλογές που έχουμε.

Φυσικά, ύστερα από κάποια ώρα θα πρέπει να ακολουθήσει το κανονικό γεύμα (πάντα σε σχέση με την ώρα που τελείωσε ο αγώνας). Σε αυτό το σημείο σημαντικός παράγοντας είναι η όρεξη των παικτών η οποία συνήθως, αν είναι πολύ κουρασμένοι, δεν είναι μεγάλη. Οι σωστοί επαγγελματίες, όμως, έχουν μάθει να τρώνε «βάσει προγράμματος».

Η απώλεια υγρών θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ανάλογα με αυτή των υδατανθράκων με την κατανάλωση υγρών σε ποσότητες ίσες με το 120% του σωματικού βάρους που έχει χαθεί στη διάρκεια του αγώνα ή με μια ποσότητα 7-8ml ανά κιλό σωματικού βάρους στα πρώτα 30-45 λεπτά μετά τον αγώνα.

Τέλος, κανένα προαγωνιστικό γεύμα δεν είναι το ιδανικό για κάθε αθλητή ή για κάθε είδος δραστηριότητας, αλλά κάποιες επιλογές είναι σαφέστατα εξυπνότερες από κάποιες άλλες. Ακολουθώντας τις γενικές αρχές και προσαρμόζοντας τις γνώσεις μας θα έχουμε, σχεδόν πάντα, θετικό αποτέλεσμα. Συνοψίζοντας τις πληροφορίες για το προαγωνιστικό γεύμα είναι καλό να γνωρίζουμε ότι αυτό θα πρέπει:

• Να βοηθά στην αποφυγή πείνας κατά τη διάρκεια του αγώνα.

• Να σταθεροποιεί τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και να προσθέτει ενέργεια στις υπάρχουσες αποθήκες γλυκογόνου των μυών και του ήπατος.

• Να ενυδατώνει το σώμα.

• Να ρυθμίζει ώστε το στομάχι να μην είναι γεμάτο την ώρα του αγώνα.

• Να προφυλάσσει από πιθανές στομαχικές και άλλες γαστρεντερικές διαταραχές.

• Να παρέχει αρκετό χρόνο στην πέψη.

• Να περιέχει μικρές ποσότητες πρωτεϊνών και πολύ περιορισμένες ποσότητες λιπών και λαδιών διότι χρειάζονται πολύ χρόνο για την πέψη τους.

• Να περιέχει μικρές ποσότητες - μερίδες γλυκών. Αυτά προκαλούν άμεσες ενεργειακές διακυμάνσεις στο επίπεδο σακχάρου στο αίμα και έχουν σαν τελικό αποτέλεσμα τη μείωση του σακχάρου του αίματος και της διαθέσιμης ενέργειας.

• Να μην περιλαμβάνει τρόφιμα και ποτά που περιέχουν καφεΐνη. Η καφεΐνη αυξάνει τη διούρηση, η οποία με την σειρά της μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα αφυδάτωσης. Μια φουσκωμένη κύστη δεν είναι το καλύτερο στη διάρκεια του αγώνα.

• Να μην περιέχει τρόφιμα και ποτά που παράγουν αέρια, όπως και αναψυκτικά.

Σε γενικές γραμμές πρέπει και οι ίδιοι οι αθλητές να γνωρίζουν ποια τρόφιμα τους προκαλούν πρόβλημα, ώστε πριν από τους αγώνες να τα αποφεύγουν. Η γνώση και η εμπειρία στην εφαρμογή της οδηγούν συνήθως στο επιθυμητό αποτέλεσμα.
Αναδημοσίευση από volleyball.gr